Częściowe zaćmienie Księżyca

     Wczorajsze częściowe zaćmienie Księżyca. Niestety zdjęcie z głębokiego zaćmienia mam tylko jedno, zrobione na szybko z aparatu na ogniskowej 55mm (wciąż poza teleskopem, brak obiektywu o dłuższej ogniskowej) i jest to już końcowa jego faza. Widać na nim lekko nadgryziony Księżyc.

Częściowe zaćmienie Księżyca

 Teleskop musiał poczekać, bo drzewa całkowicie zasłaniały zjawisko, a kiedy nasz naturalny satelita wyłonił się zza koron drzew, pozostała mi już tylko rejestracja schodzącego półcienia :-)

Powoli schodzący półcień z tarczy Księżyca

Powoli schodzący półcień - animacja złożona z 3 zdjęć.

Kolejne tym razem całkowite zaćmienie Księżyca, jeśli pogoda dopisze, będziemy mogli podziwiać za rok - 27 lipca. Ciemno czerwony przez zaćmienie Księżyc, będzie wtedy widoczny w parze z czerwoną planetą Marsem, który akurat w tym samym dniu znajdzie się w opozycji (będzie najbliżej Ziemi). Zamiawiamy pogodę ;-)

Planetoida (704) Interamnia

     W nocy z 28 na 29 lipca zabrałem się za rejestrację dwóch planetoid. Po raz kolejny 190166 (2005 UP156) oraz (704) Interamnia. Wybór tej drugiej podyktowany był tym, że jest dość duża i jasna, więc było mi łatwiej nad nią pracować.
Po raz pierwszy do obróbki zdjęć uruchomiłem program IRIS, natomiast do opracowania wyników program Astrometrica. Dużo czasu zajęło mi samo zapoznanie się z tymi programami i później praca nad zdjęciami. To co wyszło prezentuję, chociaż i tak wiem, że można zrobić to wszystko lepiej, szybciej, precyzyjniej i bardziej profesjonalnie. Do tego jednak potrzebna większa wiedza i nieco inny sprzęt, ale póki co bawię się tym co mam :-)
Planetoida (704) Interamnia to obiekt z pasa głównego planetoid, który okrąża Słońce w czasie 5 lat 127 dni i 10 godzin. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (704) 1910 KU, a nazwa pochodzi od łacińskiej nazwy miejscowości urodzenia jej odkrywcy Vincenzo Cerullego i jednocześnie miejsca odkrycia. Odkryta została 2 października 1910 roku. Średnica planetoidy to aż 316,62 km, a okres obrotu wokół osi wynosi 8 godzin 43 minuty i 37 sekund. Obecnie znajduje się około 300 mln km od Ziemi i ma jasność wizualną 10,56 mag, a w najbliższym nam punkcie znajdzie się 1 października i będzie wtedy jeszcze jaśniejsza (9,97 mag). Peryhelium, czyli punkt w którym znajdzie się najbliżej Słońca osiągnie 28 października.
Można ją namierzyć w gwiazdozbiorze Pegaza, gdzie przebywać będzie do stycznia 2018 roku.

Położenie i jasność planetoidy Interamnia.

Orbita planetoidy (704) Interamnia

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zmierzona przeze mnie jasność planetoidy w dniu 29 lipca 2017 to 10,8 mag. (704) Interamnia porusza się na niebie wolno. W ciągu 20 minut przemieściła się zaledwie o niecałą swoją średnicę co wyraźnie widać na filmie złożonym z pięciu klatek, które wykonałem 29 lipca między godziną 1:20 a 1:40.

Animacja przemieszczania się planetoidy (704) Interamnia.

Coraz bardziej podoba mi się podpatrywanie tych obiektów. Jest ich dużo, a każda z nich ma inne właściwości fizyczne. Jedne są duże, inne małe - są szybkie i wolne - niektóre mogą zagrażać Ziemi, inne natomiast są w bezpiecznej odległości. Istnieją też takie, które podczas zbliżania się do Słońca zaczynają wykazywać aktywność kometarną. Od właściwości fizycznych i odległości od nas zależy ich jasność wizualna. Bardzo dużo dzieje się w świecie planetoid i komet, a to że całkiem niedużym teleskopem możemy choćby tylko pokazać ich ruch (choć nie tylko) sprawia, że zajmowanie się nimi staje się tak pasjonujące :-)

Koniunkcja Księżyca z Jowiszem

     Wczorajsza koniunkcja Księżyca z Jowiszem :-)

Koniunkcja Księżyca z Jowiszem. 10 sek., f/6.3, ISO-200, 50mm

Koniunkcja Księżyca z Jowiszem. 5 sek., f/6.3, ISO-200, 50mm crop.

Planetoida 190166 (2005 UP156) po raz drugi

     W piątek 21 lipca po raz kolejny wziąłem na cel planetoidę 190166 (2005 UP156). Pierwsza jej rejestracja dostępna w tym wpisie: https://dosiegnacgwiazd1.blogspot.com/2017/07/planetoida-190166-2005-up156.html
Celem oprócz samej rejestracji było też sprawdzenie jak słabe obiekty mogę rejestrować dostępnym u siebie sprzętem. Najsłabsze gwiazdy jakie udało mi się rozpoznać przy różnych nastawach ISO i na 30 sekundowych ujęciach mają jasność 15,5 mag. To niewiele biorąc pod uwagę, że nowo odkrywane asteroidy są często słabsze niż 19 mag i nie duża ich liczba podczas przelotu jaśnieje bardziej od 16 mag. Inaczej może byłoby przy ciemniejszym niebie, dalej od miasta, podczas astronomicznych nocy oraz ustawiając dłuższe ekspozycje. Spróbuję to jeszcze sprawdzić, gdy noce się wydłużą. Oczywiście sprawa miałaby się inaczej gdybym składał zdjęcia i w ten sposób wzmacniał sygnał, ale tutaj tego nie robię. Zdjęcia wykonane zostały przez teleskop Newton'a 200/1000, f/10 (dwucalowa soczewka Barlow'a GSO 2x) i w końcowym etapie wycięte zostały części kadru i złożone w animację. Animacja poklatkowa przedstawia 31 minut z życia planetoidy :-)
Obiekt oddalił się już od Ziemi na odległość 20,89 mln km, czyli o ponad 800 tys. km od poprzedniej mojej rejestracji 6 lipca. Jasność spadła tylko nieznacznie i wyniosła ok. 14,54 magnitudo. Asteroida wciąż przechodzi przez gwiazdozbiór Orła i tuż po północy z 28 na 29 lipca znajdzie się zaledwie 8,5 minuty łuku na północ od gwiazdy Tarazed.

31 minut przebiegu planetoidy 190166 (2005 UP156) w sześciu klatkach

Supernowa SN 2017eaw

     Najjaśniejsza obecnie supernowa SN 2017eaw typu IIP wciąż trzyma się dobrze i utrzymuje swoją jasność 13,2 mag. Zdjęcie z wczoraj w negatywie i poniżej zdjęcie supernowej z 28 maja.

SN 2017eaw z wczoraj w negatywie

SN 2017eaw z 28 maja

Asteryzm Wieszak

     Szybki 30 sekundowy strzał w kierunku asteryzmu Wieszak (Collinder 399). W gwiazdozbiorze Liska, równo ułożone gwiazdy, o podobnej wielkości gwiazdowej, przypominają wieszak :-) Asteryzm ten bardzo dobrze prezentował się wczoraj przez lornetkę 15x70. Teleskop o ogniskowej 1m spowodował, że obraz jest nieco obcięty.

Asteryzm Wieszak

Po lewej stronie znajduje się jeszcze jedna jasna gwiazda, a tuż za nią gromada otwarta gwiazd NGC 6802 (patrz poniżej obraz z programu Stellarium).

Asteryzm Wieszak i NGC 6802 (Stellarium)

Planetoida 190166 (2005 UP156)

     Aktualnie testuję możliwości rejestrowania bliskich przelotów asteroid. Nie wygląda to na razie najlepiej, ale najważniejsze, że swój ślad na matrycy aparatu zostawiają co cieszy :-) Tutaj jedna z nich, a mianowicie 190166 (2005 UP156) o średnicy ok. 1 - 2,3 km. W chwili rejestracji z 6 na 7 lipca znajdowała się ok. 20,05 mln km od Ziemi co stanowi 52,16 odległości Ziemia - Księżyc. Jasność ok. 14,5 magnitudo. Największe jej zbliżenie nastąpi 10 lipca ok. godziny 0:30 i będzie zaledwie 80 tys. km bliżej niż podczas tej rejestracji. Prędkość z jaką 2005 UP156 się porusza to 4,93 km/s, co biorąc pod uwagę, że rejestrowałem ją przez 91 minut, daje mi, że przemieściła się w tym czasie ok. 26,9 tys. km., czyli ponad dwie średnice Ziemi :-)

Spokojnie do końca lipca można polować na tę asteroidę, bo jej jasność spadnie do tego czasu zaledwie do 14,6 mag. Obecnie przechodzi ona z gwiazdozbioru Wężownika do Orła, gdzie przebywać będzie do końca lipca.
Planetoida ta należy do grupy planetoid Amor i została odkryta 31 października 2005 roku przez projekt Spacewatch. Planetoidy grupy Amor charakteryzują się tym, że ich orbity zbliżają się do orbity Ziemi, ale jej nie przekraczają, bardzo często natomiast przecinają orbitę Marsa. Co wyraźnie widać na diagramie tutaj: https://images84.fotosik.pl/683/a21939e74d13678c.jpg
Więcej o 190166 (2005 UP156) tutaj:
https://asteroidtracker.lco.global/asteroid/8/

Animacja przemieszczania się planetoidy 190166 (2005 UP156)