Częściowe zaćmienie Księżyca

     Częściowe zaćmienie Księżyca udało się zarejestrować, ale w tym celu musiałem zabrać się z aparatem w miejsce, gdzie południowo-wschodni horyzont był bardziej odkryty. Ze swojego miejsca zamieszkania do 20° nad południowo-wschodni horyzont sięgają drzewa, a ponieważ Księżyc był niżej nic bym nie widział. Wyjechałem kawałek poza swoją miejscowość i na 30 minut rozstawiłem sprzęt. Tyle czasu wystarczyło, aby utrwalić to najciekawsze lipcowe wydarzenie. Pogoda nie była najlepsza ponieważ cały czas przetaczały się chmury, które na szczęście w chwili maksymalnej fazy zaćmienia nieco się rozeszły.

Częściowe zaćmienie Księżyca

W całkiem niedalekiej odległości na zachód od zaćmionego Księżyca znajdował się Saturn, więc nie odpuściłem i także taki kadr uwieczniłem.

Częściowe zaćmienie Księżyca w towarzystwie z Saturnem.

Koniunkcja Księzyca z Jowiszem

     Koniunkcja Księżyca z Jowiszem z nocy 13/14 lipca w gwiazdozbiorze Wężownika. Księżyc na 2 dni przed pełnią i częściowym zaćmieniem. Odległość między obiektami ok. 1,5°.

Koniunkcja Księżyca z Jowiszem.

Spis planetoid z grupy Atiry

     Planetoidy z grupy Atiry to takie, których orbity w całości znajdują się wewnątrz orbity Ziemi. Oznacza to, że nigdy nie oddalają się od Słońca na odległość większą niż 0,983 jednostki astronomicznej. Według stanu na 9 lipca 2019 roku znanych jest dopiero 20 takich planetoid, których spis przedstawiam poniżej:

Spis dotychczas znanych planetoid z grupy Atiry.

Obłoki srebrzyste po raz drugi

     Czasu tak mało, że dopiero dziś obłoki srebrzyste z 23 czerwca. O ile zdjęcie obłoków sprzed miesiąca robiłem przed wschodem Słońca, to te są wieczorne, wykonane po zachodzie :-) Do tego krótki film składający się z 22 klatek, pokazujący rozchodzenie się obłoków.

1. Obłoki srebrzyste

2. Obłoki srebrzyste

3. Obłoki srebrzyste

4. Obłoki srebrzyste

Kometa nieokresowa C/2018 W2 (Africano)

     Podczas ostatniej sesji obserwacyjnej z 8 na 9 czerwca zarejestrowałem jeszcze jedną kometę. C/2018 W2 (Africano) została odkryta 27 listopada 2018 roku przez B. M. Africano (Obserwatorium Mount Lemmon), kiedy była daleko od Słońca, ok. 570 mln km i miała jasność 18,3 mag. Ekscentryczność jej orbity jest zbliżona do 1, co oznacza, że pochodzi z dalekiego Obłoku Oorta, w pobliżu Słońca widzimy ją właśnie teraz i po przejściu przez peryhelium 5 września, nigdy więcej jej nie ujrzymy. Kometa obecnie ma jasność ok. 14 mag, ale szacuje się, że pod koniec września będzie dostępna dla małych teleskopów, a jej blask sięgnie ok. 9,5 magnitudo. Do końca sierpnia C/2018 W2 (Africano) przebywać będzie w gwiazdozbiorze Żyrafy.

Poniżej zamieszczam zdjęcie komety powstałe po złożeniu 138 obrazów, zwykłe i po inwersji.

Kometa C/2018 W2 (Africano)

Kometa C/2018 W2 (Africano) - inwersja

Kometa C/2018 W2 (Africano) - pomiar astrometryczny

Kometa C/2018 W2 (Africano) - orbita i położenie komety w chwili rejestracji.

Poniżej dla porównania pojedyncze zdjęcie komety z czasem ekspozycji 6 sekund:

Kometa C/2018 W2 (Africano) - pojedyncze zdjęcie - czas ekspozycji 6 sekund.

Data: 8 Jun 2019 - 23:31 - 23:56 UT
Kąt fazowy: +20°36'
Odległość od Ziemi: 2,547 AU
Odległość od Słońca: 1,904 AU
Teleskop: 0.2-m f/5 Newton Sky-Watcher
Exp: 138 x 6 sec      1x1 binning
Kamera: ZWO ASI 290MM

http://astro.vanbuitenen.nl/comet/2018W2
http://www.aerith.net/comet/catalog/2018W2/2018W2.html

Podczas rejestracji komety C/2018 W2 (Africano) trafił mi się taki oto obraz :-)
W ciągu 6 sekund, bo tyle trwało naświetlanie, niemal na środku zdjęcia zarejestrował się przelatujący samolot oraz rosyjski satelita INTERCOSMOS 24 (co potwierdził program Stellarium). Te równoległe szerokie i wąskie linie to właśnie samolot, który całkowicie przysłonił kometę (górna szeroka linia). W tym samym czasie, niemal prostopadle do samolotu, przeleciał satelita, co obrazuje wąska linia przecinająca ślad samolotu. Pole widzenia to tylko 19 x 12 minut kątowych.

Samolot i satelita INTERCOSMOS 24. 9 czerwca 2019 godzina 1:46 czasu polskiego.

Więcej o satelicie INTERKOSMOS 24:
https://www.n2yo.com/satellite/?s=20261
https://space.skyrocket.de/doc_sdat/interkosmos-24.htm

Planetoida pasa głównego (13290) 1998 QN75

     Słabo opisana w sieci i nienazwana dotąd planetoida z pasa głównego (13290) 1998 QN75, właśnie wczoraj 20 czerwca była w opozycji do Słońca. Jej rejestrację wykonałem w nocy z 8 na 9 czerwca, a wybrałem ją ponieważ jasność (16,5 mag) oraz położenie na niebie (46° nad południowym horyzontem), wydały mi się w tym czasie najlepsze ;-) Planetoida ma średnicę ok. 8,8 km i w chwili obserwacji znajdowała się 1,89 j.a. (~283 mln km) od Ziemi. Została odkryta 24 sierpnia 1998 roku przez projekt LINEAR w Obserwatorium Magdalena Ridge położonym w hrabstwie Socorro w Nowym Meksyku (USA), choć jej pierwsze obserwacje wykonywano już w 1968 roku i latach późniejszych (oznaczenia 1968 UN1 = 1972 RJ1 = 1979 HU1 = 1991 AR4). Wszystkie te obserwacje powiązano dopiero później z obiektem 1998 QN75.
Znaleźć ją możemy aktualnie w gwiazdozbiorze Wężownika, w którym przebywać będzie aż do końca września, ale jasność w granicach 16,5 - 17,5 mag pozwoli na obserwacje tylko nielicznym.

Planetoida pasa głównego (13290) 1998 QN75. Ekspozycja 1 x 5 sek.

Planetoida pasa głównego (13290) 1998 QN75 - pomiar astrometryczny. Stack 25 x 5 sek.

Planetoida pasa głównego (13290) 1998 QN75 - orbita i położenie w chwili obserwacji.

Planetoida (13290) 1998 QN75 - ruch na tle gwiazd (łączny czas 26 minut, wykorzystano 25 ujęć po 5 sek. każde)

Data: 8 Jun 2019 - 22:59 - 23:25 UT
Kąt fazowy: +12°10'
Odległość od Ziemi: 1,894 AU
Odległość od Słońca: 2,785 AU
Teleskop: 0.2-m f/5 Newton Sky-Watcher
Exp: 5 sec   1x1 binning
Kamera: ZWO ASI 290MM

MPC Report
TEL .200-m F5 Reflector + ASI 290MM
ACK MPCReport file updated 2019.06.20 17:38:50
NET Gaia DR2
13290         C2019 06 08.95789 18 06 00.67 +09 15 02.5          16.15G      XXX
13290         C2019 06 08.96644 18 06 00.24 +09 15 04.8          16.24G      XXX
13290        KC2019 06 08.96695 18 06 00.21 +09 15 04.8          16.34G      XXX
13290         C2019 06 08.97634 18 05 59.76 +09 15 07.7          16.42G      XXX

PhotReport
TELESCOPE:   .200-m F5 Reflector + ASI 290MM
---------------------------------------------------------------
      JD         mag     Flt   SNR    ZeroPt      Cat   Design.
---------------------------------------------------------------
2458643.45789   16.155 G  C   21.21   23.271 Gaia DR2   13290
2458643.46644   16.242 G  C   20.95   23.224 Gaia DR2   13290
2458643.46695   16.343 G  C   23.83   23.262 Gaia DR2   13290
2458643.47634   16.422 G  C   18.16   23.243 Gaia DR2   13290

https://minorplanetcenter.net/db_search/show_object?object_id=13290
https://ssd.jpl.nasa.gov/sbdb.cgi?sstr=13290

Kometa okresowa 68P/Klemola

    68P/Klemola to kometa okresowa należąca do rodziny komet Jowisza. Nazwa komety pochodzi od nazwiska odkrywcy Arnolda Richarda Klemoli, który w listopadzie 1965 roku zaobserwował ją z obserwatorium Yale-Columbia Southern Station w Argentynie. Kometa powraca w nasze rejony co prawie 11 lat i obecnie jest to jej szósty powrót od momentu odkrycia. W tej chwili wciąż zbliża się do Słońca i Ziemi. Najbliższe spotkanie z Ziemią odnotuje 12 lipca z odległością ok. 186,5 mln km, natomiast peryhelium nastąpi dopiero 9 listopada i zbliży się wtedy do Słońca na odległość 1,79 AU czyli ok. 268 mln km.

Poniższy obraz to 8 minut rejestracji i złożenie 44 ujęć, każde po 5 sekund.

Kometa okresowa 68P/Klemola.

Kometa okresowa 68P/Klemola - orbita.

     Wciąż zmagam się ze swoim setupem. Nierówne prowadzenie powoduje, że mam sporo fotograficznych odrzutów. Sam teleskop także generuje niezbyt czyste obrazy, przynajmniej nie takie jakich oczekiwałbym. Zmiana setupu nastąpi najprawdopodobniej dopiero w przyszłym roku. Może wtedy będzie mi łatwiej pracować z uzbieranym materiałem.

Date: 8 Jun 2019 - 22:37 UT
Phase angle: +8°44'
Delta: 1,364 AU
r: 2,342 AU
Telescope: 0.2-m f/5 Newton Sky-Watcher - Focal Length: 1000 mm
exp: 44 x 5 sec   1x1 binning
camera: ZWO ASI 290MM